WTF gebeurt er met mijn spijsverteringskanaal als ik hardloop?

In een licht beboste omgeving naast een hardlooppad. In de badkamer van een vreemde. Honderd meter van de finish.

Dit zijn slechts enkele van de plaatsen waar hardlopers met wie we hebben gesproken, hebben toegegeven dat ze tijdens een run uit hun dak gingen. En we bedoelen niet figuurlijk: ja, we hebben het overachterschip.

Harrison Glotman, 25, een finisher van de New York City Marathon in 2014, was aan het trainen in een onbekende buurt toen hij zich realiseerde dat hij moest gaan, stat. Hij realiseerde zich dat zijn opties ofwel een deuce op een gazon in een woonwijk zouden laten vallen of van deur tot deur gaan en vreemden vragen om genade met zijn ingewanden, koos Glotman voor het laatste. Gelukkig kreeg de eigenaar van het eerste huis dat hij probeerde medelijden met hem en bood hem zijn badkamer aan.

Niet alle verhalen eindigen echter met een flush. Kyle Simmons, 27, een ultramarathonloper van 100 mijl, leerde dit op de harde manier op de Krispy Kreme-uitdaging , North Carolina's première donut-etende race (ja, je leest het goed). Nadat hij per ongeluk zijn broek had bevrucht, trok hij zich schaamtevol terug uit de cursus.

De wetenschap achter ons badkamergedrag

Ja, het is een onhandigeonderwerp. (Ga je gang en laat je giechelen.) Maar iedereen die regelmatig rent of oefent, weet dat onvoorspelbare stoelgang slechts een onderdeel van de sport is. Ze kunnen snel komen zonder waarschuwing, langzaam en pijnlijk, of soms helemaal niet.

Dus wat is er echt aan de hand? Simpel gezegd, sporten verhoogt de beweging in je maag-darmkanaal, zegt Jeff Crespin, MD , gastro-enteroloog. “Als je traint, is er meer stimulatie, wat de beweeglijkheid van de bovenste maag verhoogt,” zegt Crespin. “Dit gaat over naar het lagere maagdarmkanaal.” Vertaling: Hoe meer je beweegt, hoe meer je poept.

Robynne Chutkan, MD , gastro-enteroloog en auteur van Gutbliss , zegt dat onze GI-kanalen spierstructuren zijn die niet lijken op de grote spieren van onze armen en benen. “Oefening stimuleert de peristaltiek - de reeks concentrische samentrekkingen die de producten van de spijsvertering door onze darmen bewegen, en voor sommige mensen kan het resulteren in een drang om naar de stoel te gaan als de darminhoud het rectum bereikt - of het einde van de weg , om zo te zeggen.”

Het lopen van lange afstanden heeft ook invloed op je bloedsomloop, wat kan leiden tot een wanhopige zoektocht naar het toilet, snel. In wezen neemt je viscerale bloedstroom tijdens het sporten af, legt Crespin uit. Dit betekent dat er minder bloed naar het maagdarmkanaal wordt geleid, zodat er meer bloed naar andere delen van het lichaam kan worden gevoerd, namelijk de perifere spieren die aan het rennen zijn. “Deze verminderde viscerale bloedstroom belast het maagdarmkanaal en kan leiden tot diarree,” zegt Crespin.

Het goede nieuws: “Als een persoon eenmaal stopt met rennen, zal zijn bloedtoevoer binnen diezelfde dag weer normaal worden,” zegt Crespin. “Het menselijk lichaam is behoorlijk veerkrachtig en herstelt vrij snel.”

Terwijl de paniekerige, “ik-moet-nu-gaan-nu” gevoel is niet ongewoon halverwege de run, er is ook het even enge alternatief: helemaal niet kunnen poepen. De reden hiervoor varieert. Soms kan een verminderde bloedtoevoer ertoe leiden dat uw lichaam “inwendig afknelt” zegt Crespin.

Sommige mensen hebben gewoon meer robuuste beweeglijkheid en peristaltiek dan anderen, wat betekent dat hun darmspieren beter werken, zegt Chutkan. Niveaus van hydratatie spelen ook een rol. “Als je veel water drinkt, is de kans groter dat je ontlasting zacht en vochtig is en sneller zijn weg naar het rectum vindt, waardoor het gemakkelijker wordt om te verdrijven. Of misschien ben je uitgedroogd en heb je harde, droge ontlasting die moeilijk eruit te duwen is,” Chutkan voegt eraan toe.

waarom respecteert mijn man mij niet

Bovenop GI-problemen, kunnen kriebels op de racedag bijdragen aan je poepproblemen in beide richtingen, zegt: Nancy Clark, RD , specialist in sportdiëtetiek. “Als je al zenuwachtig bent om diarree te krijgen tijdens een race, kan dat het probleem verergeren.” Aan de andere kant kan het ook het proces stoppen, omdat zenuwen een toename of afname van de peristaltiek kunnen veroorzaken, afhankelijk van het individu.

Hoe u uw rol (toiletpapier) kunt vertragen

Hoewel er geen trefzekere strategie is om te voorkomen dat je tijdens je volgende run een noodstop moet maken, zijn er manieren om je kansen op ongelukken te verkleinen.

Chutkan raadt aan om acht kopjes extra te drinkenwatereen dag (naast uw normale inname) om regelmaat te induceren. Het nemen van een dagelijks vezelsupplement zoals een eetlepel gemalen psylliumschil (Metamucil) twee weken voor een race of lange duur helpt ook om dingen vooruit te helpen sinds eenvezelrijkdieet kan een regelmatige stoelgang bevorderen Voeding en levensstijl in relatie tot stoelgangfrequentie: een transversaal onderzoek van 20630 mannen en vrouwen in EPIC-Oxford. Sanjoaquin MA, Appleby PN, Spencer EA. Journal of Public Health and Nutrition, 2004, april;7(1):1368-9800.. Beperk of vermijd gewoon je vezelinname een paar dagen voor een lange duurloop of wedstrijd.

de buitenstaanderswiki

Maagmotiliteit kan ook worden veroorzaakt door het drinken van een warme vloeistof, zegt Clark. Het consumeren van koffie, thee, warm water of zelfs warme havermout (en jezelf wat tijd geven om het te verteren) kan je lichaam ertoe aanzetten om van nature naar nr. 2 te gaan.

Misschien is het grootste recept voor een ramp het veranderen van je routine op de dag van een race, zegt Clark. Als je een nieuwe energiegel of -supplement wilt proberen, experimenteer dan eerst tijdens een trainingsrun om te zien hoe je lichaam reageert. Eet op de racedag voedsel waarvan je weet dat je lichaam er positief op reageert, en blijf uit de buurt van voedsel met witte bloem waardoor je verstopt kan raken, zoals bagels, rijst en pasta, evenals vette, vette maaltijden die moeilijk te verteren zijn .

Road Test: hardlopers wegen inigh

OK, dus we hebben gehoord van de experts in de medische kamer. Maar hoe zit het met echte lopers?

Het is misschien niet echt wetenschappelijk, maar hardlopende blogger Eric Rayvid wordt twee uur voor een lange run of race wakker, eet snel ontbijt en drinkt wat neerkomt op 60 ons sterke thee om ervoor te zorgen dat hij quality time krijgt in de badkamer voordat hij de deur uitgaat.

“Omdat ik zo vroeg op ben, is er het extra voordeel dat ik super vroeg naar de races ga en me niet druk hoef te maken over mijn kraal te betreden of iets op tijd bij de bagageafgifte te laten vallen,” zegt Rayvid.

Anne Mauney , M.P.H., R.D., een blogger over gezond leven en een fervent hardloper, zweert bij haar kopje koffie in de ochtend voor een uithoudingsevenement. “Zorg er wel voor dat je het vroeg genoeg drinkt zodat je tijd hebt om de faciliteiten te bezoeken en zaken af ​​te handelen voordat de race begint,” ze zegt.

En Anthony Burdi, een doorgewinterde marathonloper en co-leider van The Rise NYC , beveelt aan om een ​​“ochtendpoepschema te volgen.” Ja echt. “Doe het als eerste wanneer je wakker wordt, elke dag,” zegt Burdi. “Op de racedag ben je klaar om je los te laten op het toilet ruim voordat je naar de startlijn gaat.”

Maar toch, wees voorbereid

Omdat ongelukken gebeuren, hardlopen blogger Alison Feller (die een zelfverklaarde 'kieskeurige maag' heeft) plant zorgvuldig hardlooproutes met sportscholen, benzinestations en coffeeshops die meestal een wanhopige hardloper binnenlaten om de faciliteiten te gebruiken.

En als er geen badkamers beschikbaar zijn? “Ik gooi een prop toiletpapier in mijn broekzak voor het geval er een noodgeval is,” Dat geeft Feller toe.

Neem deze wijze woorden ter harte en hopelijk vermijd je een soortgelijk lot als Simmons, de bevuilde zweetman, bij je toekomstige hardloopactiviteiten. Oh, en nog een tip? Net zo Jonathan Levitt , een marathonloper en lid van de fitnessgemeenschap November-project zo welsprekend zegt: “Vertrouw nooit een scheet.”