Altijd laat? Hier is hoe ik de slechte gewoonte in één week doorbrak

Ik ben meestal type A op de meeste gebieden van mijn leven. Ik haat het om vuile vaat in de gootsteen te hebben; Ik hou ervan om deadlines te halen op het werk; en ik maak mijn bed (bijna) elke dag op. Maar als het op stiptheid aankomt, ben ik zeker meer type B .

Ik ben meestal te laat - nietuurlaat maar een stevige vijf tot tien minuten achter op schema. Mijn goede vrienden en familie plagen me ermee. Meer dan eens heeft iemand me verteld dat een dinerreservering 15 minuten eerder was dan het eigenlijk was om te voorkomen dat we onze tafel kwijtraakten. En hoewel ik nooit een vergadering op het werk zou missen, ben ik ook nooit de eerste persoon op kantoor.

Ik ben in ieder geval niet de enige: Onderzoek suggereert dat ongeveer 20 procent van de Amerikaanse bevolking chronisch te laat is. En helaas is er geen gemakkelijke oplossing. “De meeste chronisch te late mensen houden er echt niet van om te laat te komen, maar het is een verrassend moeilijke gewoonte om te overwinnen,” legt time-managementconsultant Diana DeLonzor uit in Nooit meer te laat komen . “Te laat komen om op tijd te komen, is een beetje hetzelfde als tegen een dieter zeggen dat hij gewoon moet stoppen met zoveel eten.”

Een laat iemand vertellen dat hij op tijd moet zijn, is een beetje hetzelfde als tegen een dieter zeggen dat hij gewoon moet stoppen met zoveel eten.

Het punt is, ikeen hekel hebben aanlaat zijn. Het maakt meangstiger dan ik al ben, en ik weet dat het geen geweldige indruk op anderen maakt. Ik stuur meestal sms'jes naar vrienden, “Wees er over 10 uur, sorry!” hoewel ik weet dat het geen excuus is. Ik voel me altijd schuldig als ik te laat kom, of het nu gaat om een ​​doktersafspraak of een trainingsles. En New York City heeft natuurlijk genoeg tijdverslindende obstakels (verkeersopstoppingen, vastzittende metro's, lange rijen) die onopgemerkt kunnen opduiken, dus constant te laat komen verhoogt mijn dagelijkse stressniveau nog een tandje hoger.

Erger nog, experts zeggen dat consequent te laat zijn een signaal is dat iemand dat is gemakkelijk afgeleid , ongeorganiseerd, egocentrisch , en over het algemeen onattent . Au.

Omdat ik niet geloof dat ik een van de bovenstaande kwaliteiten bezit, heb ik onlangs besloten dat het tijd was om mijn tijdmanagementvaardigheden op orde te krijgen. Een week lang heb ik me ertoe verbonden deze zeven tips van experts te volgen om een ​​sneller (en gefocust, georganiseerd en respectvol) mens te zijn.

7 tips om altijd op tijd te zijn

1. Geef toe dat je een probleem hebt.

Het is verleidelijk om je vertragingen te bagatelliseren, maar de eerste stap om punctueel te zijn, is accepteren dat je een stiptheidsprobleem hebt, schrijft Marelisa Fabrega, een blogger over zelfgroei en productiviteit. Terwijl mijn beste vrienden mijn vuile geheimpje kennen, onthulde een informele peiling de meeste van mijn collega's vonden me niet 'laat' - wat geweldig is. Wat ze niet weten, is dat ik elke ochtend een beklemd gevoel op mijn borst voel totdat ik eindelijk aan mijn bureau plaatsneem. Of dat ik ochtendtrainingen oversla omdat ik gewoon niet uit bed kom. Of dat ik dit jaar bijna twee vluchten heb gemist. Hoewel mijn te laat komen niet duidelijk was voor mensen in mijn leven, was het een probleem voor mij geworden. En ik heb eindelijk toegegeven dat het iets is dat ik moet oplossen.

louie anderson wikipedia

2. Zoek uit wat je “waarom.”

Volgens DeLonzor zijn er verschillende redenen waarom mensen altijd te laat komen op het feest. Sommige passen bij de klassieke “afwezige professor” archetype: ze zijn snel afgeleid, raken autosleutels kwijt, raken verdwaald of vergeten afspraken volledig. Anderen zijn adrenalinejunkies die dol zijn op de sensatie van te laat komen - rennen om een ​​trein te halen of ademloos een volle zaal binnenstormen. Of misschien beweert iemand zijn macht (“Ik ben zo'n veelgevraagd, belangrijk persoon dat alle anderen op mij kunnen wachten.”). Een expert op het gebied van menselijk gedrag suggereert zelfs dat iemand misschien te laat komt omdat ze zich schuldig voelen over een andere daad - en te laat komen geeft hen de kans om zich te verontschuldigen voor andere, onopgeloste zonden. Wanneer ik ergens moet zijn, heb ik het gevoel dat ik iets moet doen nog een laatste ding voordat ik vertrek - waardoor ik op mijn beurt achterloop op schema. Hoewel dit allemaal behoorlijk sinister klinkt, komt het voor mij echt neer op een vals gevoel van productief zijn, of wat sommige experts “One More Task Syndrome" noemen. Wanneer ik ergens moet zijn, heb ik het gevoel dat ik nog één laatste ding moet doen voordat ik vertrek, waardoor ik achterloop op schema. Afspraak bij de dokter over 30 minuten? Natuurlijk, laat me gewoon 10 e-mails sturen voordat ik vertrek. Acht uur diner? Oké, maar ik wil eerst mijn badkamermeubel reorganiseren. Vroeg in de ochtend trainen? Nou, ik wil echt een kopje koffie kopen op weg naar de sportschool - het zal me helpen harder te pushen, toch? Waar het op neerkomt: al deze niet-essentiële taken maakten me gewoon te laat, en als ik me ooit aan een schema wilde houden, moest ik ze schrappen. Vandaar nr. 3…

3. Zeg gewoon “nee” naar niet-essentiële taken.

Om een ​​einde te maken aan dit last-minute streepje, heb ik geprobeerd onderscheid te maken tussen taken die ik absoluut moet doen en taken die kunnen wachten. (Hint: de meesten kunnen wachten.) Moet ik echt de vaatwasser legen voordat ik naar mijn werk vertrek? Of mijn stomerij ophalen? Nee! Ik dwong mezelf gewoon te stoppen met elk niet-essentieel karwei dat ik aan het doen was toen het tijd was om mijn appartement of zelfs het kantoor te verlaten. Onderzoek toont aan dat mensen die meer dan één ding tegelijk proberen te doen (bekend als “polychroniciteit”) meer kans hebben te laat op het werk zijn. Dus toen ik merkte dat ik het appartement aan het schoonmaken was voordat ik 's ochtends naar mijn werk ging of op een avond te veel plannen maakte, stopte ik en dwong mezelf om realistischer te zijn over wat ik in dat tijdsbestek kon doen. Ik heb zelfs op een avond plannen met een vriend geannuleerd om mezelf voldoende tijd te geven om te trainen, thuis te ontspannen en me voor te bereiden op een reis. Nog een grote tijdsdruk? Mijn iPhone. Vaak wanneer ik de deur uit zou moeten lopen, zou een nieuwe Instagram-melding of sms mijn naam noemen, waardoor ik de volgende 15 minuten in een zwart gat op sociale media werd getrokken. Dus ik concentreerde me ook op het bewuster worden van het niet controleren, ondanks de allure van een verlicht scherm. Ik zeg niet dat ik ineens een pro ben in het wegblijven van mijn smartphone, maar ik ben er wel beter in geworden om alleen te wachten om het te controleren als ik op tijd ben. (Moet je de gewoonte ook doorbreken? Hier is een coole hack die kan helpen.)

4. Bereid je voor op succes.

Blijkt dat mama al die tijd gelijk had. Toen ze opgroeide, stond ze erop dat ik mijn kleren voor de volgende dag op mijn andere eenpersoonsbed zou neerleggen, in de hoop dat het de eindeloze wachttijd voor me om me klaar te maken voor school de volgende ochtend zou verkorten. Dus toen ik 27 was, speelde ik haar na advies: Elke avond zocht ik mijn kleren uit voor de volgende dag. Ik legde mijn sleutels, portemonnee en iPhone op dezelfde plek bij de voordeur, en ik bewaarde ook mijn zonnebril en paraplu daar, zodat ik voorbereid was op elk weertype. Nog een truc om mijn ochtendroutine te versnellen? Ik heb mijn outfits zo basic mogelijk gehouden (denk aan: jeans, simpele overhemden en elke dag hetzelfde jasje en dezelfde schoenen). Dit bespaarde me een hoop tijd en besluitvorming op hectische ochtenden.

5. Verwacht het ergste (en plan dienovereenkomstig).

Het klinkt contra-intuïtief, maar als het gaat om punctueel zijn, is het beter om niet optimistisch te zijn. Zoals Fabrega opmerkt, 'zal alles niet 100 procent van de tijd soepel verlopen.' Vertaling: Gun uzelf voldoende extra tijd. Je weet nooit wanneer er metrovertragingen of bouwwerkzaamheden op de wegen kunnen zijn (zoals die keer dat een zesbaans snelweg op weg naar de luchthaven tot twee kromp). Definieer precies wat het betekent om 'op tijd te zijn'. Ik moest precies definiëren wat het betekent om 'op tijd te zijn'. In een kantoor waar we geen vaste uren hebben (ik weet het, ik heb geluk!), besloot ik mijn starttijd in te stellen om 9.45 uur. Voor andere scenario's - diner met een vriend, een trainingsles - zou mijn starttijd zijn een paar minuten voor de eigenlijke tijd van het evenement, zoals experts zeggen dat je eerder moet aankomen dan op tijd. De grootste test van de week? Twee treinen en een vlucht halen. Voor de trein besloot ik “op tijd” betekende 30 minuten voordat de trein zou vertrekken naar het station gaan. Op de luchthaven betekende het dat ik er 90 minuten voor mijn vluchttijd moest zijn (in plaats van mijn gebruikelijke 45). Vroeg aankomen in elk scenario maakte reizen een stuk minder stressvol.

6. Wees realistisch over timing.

Ik geloof graag dat Google Maps de tijd die nodig is om een ​​plaats te bereiken overschat: 17 minuten? Ja, juist - ik loop snel. Ik ben er over 10. (Dit is nooit waar.) Ik geloof ook graag dat ik me in maximaal 30 minuten klaar kan maken voor mijn werk. (Nogmaals onjuist.) En de ergste gewoonte van allemaal? Ik denk dat ik maar 90 minuten voordat mijn vlucht vertrekt mijn huis moet verlaten. Misschien vind je het leuk{{displayTitle}}Het blijkt dat dit niet alleen mijn vreselijke gewoonten zijn. Het zijn voorbeelden van een psychologisch fenomeen dat de 'planningsfout' wordt genoemd. Onderzoek toont aan dat mensen de neiging hebben te onderschatten hoe lang het duurt voordat ze een taak hebben voltooid, omdat we onze voorspellingen baseren op een te optimistische kijk op het verleden. DeLonzor noemt het “magisch denken” iets waar chronisch late mensen dol op zijn. Om deze slechte gewoonte te overwinnen, moest ik opnieuw leren hoe lang bepaalde taken eigenlijk duren. Misschien kan ik me in 30 minuten klaarmaken voor mijn werk, maar 40 is veel realistischer. En inderdaad, Google Maps zegt dat het 10 minuten duurt om naar dat restaurant te lopen, maar echt, het gaat 15 minuten duren. Ik heb eindelijk geaccepteerd dat ik de tijd die dingen kosten niet kon onderschatten. Ik ben over mijn “overdreven optimistische” denken, kreeg een nieuw schema en kwam uiteindelijk bijna overal waar ik ging een paar minuten te vroeg aan.

7. Gebruik de wachttijd verstandig.

Te laat komen is een catch-22: hoewel ik me er zorgen over maak, ben ik net zo bang om vroeg aan te komen, aan mijn lot overgelaten (handheld) terwijl ik ongemakkelijk alleen sta. Om dit laatste te verhelpen, stellen experts voor bereid te zijn om te wachten. Zoals Fabrega het stelt: “Wachttijd hoeft geen verspilde tijd te zijn.”Neem overal een boek mee, laad interessante artikelen vooraf in de Pocket-app of zet een podcastserie in de wachtrij. (En maak je geen zorgen over hoe je eruitziet terwijl je alleen wacht - niemand merkt je op!) Hoewel ik deze week nooit vroeg genoeg was om quality time door te brengen met lezen, keek ik er naar uit om naar een podcast te luisteren tijdens mijn meer ontspannen wandelingen naar het kantoor. En wachten tot een trainingsles begon, was veel aangenamer om op mijn telefoon te lezen dan gedachteloos door Instagram te scrollen.

De afhaalmaaltijden

Ik ben in geen geval ineens een productiviteitsprofessional. Maar na een week deze tips te hebben gevolgd, zie ik mezelf nooit meer teruggaan naar mijn oude, tijdsdruk. Door dit experiment realiseerde ik me dat het mogelijk is - zonder al te veel moeite - om op een bepaalde dag meer controle en minder angstig te voelen. Ik voelde me ook veel meer een verantwoordelijke volwassene toen ik consequent op tijd opdaagde voor al mijn verplichtingen, zowel persoonlijk als professioneel.

Voorbeeld: ongeveer een maand geleden zat ik in een taxi naar het treinstation, op weg naar een bruiloft buiten de stad. Ik had me gehaast om in te pakken en was later vertrokken dan ik van plan was. Het verkeer zat vast en de minuten gingen voorbij, dus ik sms'te mijn vrienden die ik zou ontmoeten om te zeggen dat ik de trein misschien niet zou halen - ga dan zonder mij. Toen ik in die taxi zat, voelde ik me verdrietig, dom en lui (hoewel ik het wel gehaald had, met nog maar een minuut over).

Daarentegen, voor een andere treinreis afgelopen weekend, was ik de avond ervoor helemaal voorbereid. Ik verliet mijn appartement precies op tijd (met een paar extra minuten als buffer) en kwam kalm, beheerst en zelfs ontspannen aan op het station. Ik ontmoette mijn vriend, pakte een ijskoffie, kocht mijn kaartje en bladerde door een tijdschrift terwijl ik op de trein wachtte. Het lijdt geen twijfel welke ervaring ik vanaf nu elke keer wil herhalen.

peuterbad drijft